Om ons te contacten kun je

            een mailtje sturen naar:

            info@chinakids.eu

 

            of plaats een berichtje in

            onsgastenblog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yulia

 

                                                           (Yulia, 04-09-2008)

 

Op deze pagina kunnen jullie alles lezen over onze eerste reis, de reis naar Yulia.

 

Op 29 juni 2006 vertrokken we naar Beijing om Yulia op 3 juli 2006 in Nanning, provincie Guangxi, in onze armen te sluiten.

Op 13 juli 2006 zijn we met haar thuisgekomen.

 

Yulia komt uit de provincie Guangxi en verbleef in het Social Welfare Institute van Pingnan.

 

                                                                 (bron: Wikepedia)

 

De Reis naar Yulia

 

 

Dag 1

Donderdag 29 juni 2006

 

Vandaag was het dan eindelijk zover, we werden door onze familie en vrienden thuis opgehaald, weggebracht en uitgezwaaid op Schiphol. Doordat het vliegtuig 1 uur te laat binnenkwarm, vertrokken we uiteindelijk ook 1 uur te laat vanaf Schiphol naar 

China om onze Yulia op te halen! De vlucht verliep voorspoedig. Robert heeft redelijk goed geslapen en Susan wat minder, maar wat maakt het allemaal uit, we zijn er!! 

 

 

 

Dag 2

Vrijdag 30 juni 2006

 

Ondanks het late vertrek zijn we precies volgens schema in Beijing aangekomen. Alle formaliteiten op het vliegveld gingen vrij snel waardoor we snel buiten stonden. Met de bus zijn we naar het hotel gebracht waar we in een korte bijeenkomst welkom werden geheten. Afgesproken om met de hele groep, inclusief onze 2 BLAS begleidsters, Pheby en Ada, te gaan eten bij de "echte" Chinees. Omdat de groep vrij groot is hebben we aan drie grote ronde tafels gezeten. Al het eten wordt op een draaischijf, in het midden van de tafel gezet zodat iedereen gemakkelijk het eten naar zich toe kan draaien. We hebben echt heerlijk gegeten.

 

We heben een erg gezellige groep, na het eten zijn we nog iets gaan drinken in de hotelbar met live muziek. (Voor onze wintersport maatjes, het deed ons erg denken aan duo lets dance in Zwitserland, en dan weten jullie wel genoeg).

 

Uiteindelijk naar de kamer gegaan en geprobeerd om de site te updaten. Dit gaat dus erg moeizaam. De slaap overwon uiteindelijk, de site komt later wel.

 

 

 

 

 

 

 

Dag 3

Zaterdag 01 juli 2006

 

Vandaag zijn we op tijd  opgestaan om zo snel mogelijk in het ritme te komen. Robert kon in eerste instantie niet meer goed slapen en besloot om 04.15 uur dat hij maar ff de site ging uploaden. Toen bleek dat ie dat toch al had gedaan (gisterenavond leek het niet te werken, maar nu blijkt dat de breedband in het hotel toch niet zo 'breed' is als wij gewend zijn, maar ja gelukkig werkt het!)

 

Om 7.45 uur ontbeten en om 9.00 uur verzameld in de lobby met de hele groep om vervolgens, als een stel echte toeristen, naar 'De Muur' en 'Het Zomerpaleis' te gaan. Was uiteraard enorm klimmen die muur, ongelijke treden, stijl, hele stukken erg smal, tegenliggers en dat in de drukkende warmte. Een goede kuitenbijter zullen we maar zeggen! Natuurlijk hebben we ook genoten van het prachtige uitzicht.

 

Vervolgens eerst Chinees geluncht in een grote zaal met allemaal toeristen en, net als gisteravond, aan drie ronde tafels met draaiplateau. Wederom errug lekker.... (Renee en Madelon ga maar vast veel oefenen met die stokjes...hahaha). Deze lunch werd genuttigd boven een winkel (Friendshipstore) annex fabriekje waar echte Chinese vazen (van koper) worden gemaakt. Ook hebben we daar meteen een rondleiding gekregen, en uiteraard konden we daar ook het eea kopen! Maar zoals echte Nederlanders betaamt "kijken kijken niet kopen". Dat komt later wel....

 

Daarna zijn we weer in de bus gestapt met als reisbestemming 'Het Zomerpaleis'. Dit was vroeger het buitenverblijf van de Keizer, waar hij slechts enkele dagen per jaar verbleef. Was ook erg indrukwekkend om te zien. Op dit moment staan enkele delen in de steigers, aangezien dit gerestaureerd wordt met het oog op de Olympische Spelen van 2008. 

 

Vanavond met 2 andere stellen bij een Chinees gegeten waar zowel de kaart als de bediening niet in het Engels waren, what the heck, we hebben met veel moeite (en het Chinees van Daniël) proberen duidelijk te maken wat we wilden eten. Vervolgens kregen we uiteindelijk een teil met daarin 2 meervallen (levend!!). Daarna toch maar geprobeerd d.m.v. het wijzen op plaatjes het gewenste eten te bestellen........aaaaiiiiii..........dat werkte dus ook niet, dan maar mee naar beneden (we zaten n.l. op de 1e etage). Beneden aangekomen konden we ook nog kiezen uit levende aal, schildpad of karper. Zowel de aal als de schildpad spraken ons nou niet echt aan dus hebben we maar gekozen voor de karper. Het bleek dat het gerecht aan tafel werd bereidt en dat wat wij wilden, n.l. van alles wat, helemaal niet kon, aangezien het om 1-pansgerechten ging. Uiteindelijk hadden we dus 2 pannen, 1 met karper en 1 met meerval. Wel lekker overigens.

 

Morgenochtend om 10:00 uur verzamelen we weer in de lobby om vervolgens met de bus naar het vliegveld te gaan. Om 12:40 uur vertrekt het vliegtuig naar Nanning, het laatste stukje reizen naar Yulia!! Maandag is het zover, dan zullen we onze dochter mogen begroeten, pfff eindelijk...;-)))

 

De internetverbinding is erg instabiel, vaak geen verbinding met het internet. Waarschijnlijk is het in de provincie zelfs iets slechter.

 

Ps. Pap en Tiny, we hebben jullie mailtje ontvangen, we kunnen alleen geen mail terug sturen. (jullie staan op de zwarte lijst :-))) )

 

 

 

 

Dag 4

Zondag 02 juli 2006

 

Vandaag stond in het teken van vliegen naar Nanning. Na een lekker ontbijt zijn we om 10:00 uur weggereden bij het Radisson Sas hotel in Beijing. 6 echtparen vliegen naar Nanning (waaronder wij) en de andere 7 echtparen vliegen naar Nanjing. Omdat we op de binnenlandse vlucht maar 20kg per persoon mee mochten nemen moesten we, wilden we geen overbagage betalen, ruim 6kg in het hotel achterlaten (we zaten vanuit Nederland namelijk op 46kg totaal). We hadden hier al rekening mee gehouden en hadden een weekendtas in de bagage meegenomen. Na een grondige selectie van het kledingaanbod en andere zaken hebben we een deel in de weekendtas in het hotel achtergelaten en de zware dingen hebben we zoveel mogelijk in de handbagage gedaan. Het is zo gelukt om 11kg!!! uit de koffers te laten. Pffff, kunnen we eventueel weer 5kg bijkopen in Nanning ;-)))). Toen we op het vliegveld van Beijing aankwamen kregen we het eerste tastbare bewijs dat we Yulia straks krijgen, een buggy.

 

Ook deze vlucht ging te laat, we hadden om 12:40 uur moeten vertrekken maar het werd 14:00 uur. Met een vliegtijd van 2 uur en 45 minuten stonden we om 16:45 uur op de grond. Wat is het hier mooi vanuit de lucht, zo groen en een Yangtse rivier die grillig door het landschap loopt.  De busrit naar de stad duurde een kleine 40 minuten.

 

Het hotel is echt fantastisch, en alles is echt goed geregeld, bij binnenkomst was het alleen maar de paspoorten en creditcard laten zien en we konden direct naar de kamer, alle administratieve rompslomp was al geregeld. En als je dan de deur van je kamer opent en je ziet naast je eigen bed een klein, stalen, ledikantje staan dan krijg je toch wel even de kriebels. Morgenavond ligt Yulia daar, je weet het en toch is het nog steeds een beetje onwerkelijk.

 

Vanavond hebben we met Sophie (onze begleidster van Wereldkinderen) inkopen gedaan, zij alles voor de kinderen, aangezien ze precies weet wat elk kind nodig heeft, en wij alles voor de innerlijke mens. Morgenochtend om 11:00 uur zullen we in een meeting allemaal een deel van haar inkopen krijgen en het eea bespreken omtrent de overdracht en allerlei handige info voor als we onze kinderen hebben.

 

Morgenmiddag om 15:30 uur (09:30 uur Nederlandse tijd) is het moment daar, dan zullen we Yulia in het registratiekantoor van de CCAA mogen begroeten.

 

Het moment waar we zo lang naar uitgekeken hebben is nu heel dichtbij, we moeten maar kijken of we vannacht lekker kunnen slapen, we zien wel.

 

Groetjes van uit een warm, klam en zonnig Nanning.

 

 

 

 

 

 

 

Dag 5

Maandag 03 juli 2006

 

Lieve allemaal,

Vandaag is het dan eindelijk zover, Yulia-dag!

Na het ontbijt hebben wij om 11.00 uur het laatste voorbereidende overleg bij Sophie op de kamer, waarbij we tevens alle meegebrachte kadootjes hebben ingepakt nadat deze zijn gesorteerd door Sophie.

 

Daarna zijn wij eerst nog eventjes met Mila en Roger naar de Supermarkt geweest om luiers en melkpoeder voor het kindertehuis in te slaan. Op een onleesbaar door Sophie meegegeven boodschappenlijstje staan het merk en welke maat we moeten meebrengen, zo gezegd zo gedaan.

 

Teruggekomen in het hotel nog ff geluncht met Mila en Roger en daarna, om 15.00 uur terug naar de kamer om ons nog even snel op te frissen om om 15.30 uur naar Yulia te vertrekken....pfff. De zenuwen zitten inmiddels overal in ons lijf, we houden het bijna niet meer. Door het drukke ochtendprogramma waren deze gelukkig een beetje naar de achtergrond gedrukt, maar nu...... dat kunnen jullie wel raden.

 

Dan is het eindelijk zover. 16.00 uur is de overdracht. Eerst een kleine toespraak..... (kom op met die kids...!) door iemand van het registratiekantoor (geloof ik, lekker belangrijk) en daarna komen eerst Xiao You, van Monique en Mick en Zhong Mei van Monica en Peter binnen. Toen kwamen alle kindjes van het tehuis tegelijk binnen, An Zhu, Naomi, Yente en Yulia, we herkenden Yulia direct! Ze lijkt nog precies op de foto's die wij als laatste via de e-mail van Wereldkinderen ontvingen. Voor de laatste keer wachten tot onze naam werd opgeroepen om Yulia in onze armen te nemen. Wat een fantastisch moment, onbeschrijflijk. De foto's spreken boekdelen.

 

 

En daar is ze dan, Yulia An Li!

 

Yulia bleef ontzettend kalm en keek een beetje om zich heen hoe alle andere kindjes, hartverscheurend, aan het huilen waren. Koekje erbij en smikkelen maar....^_^

 

In het hotel teruggekomen zijn we eerst een beetje bijgekomen van alles. Het voedingsschema ontvingen wij per fax van het kindertehuis, en inmiddels was het dus blijkbaar tijd voor haar voeding, toch meteen enigszins op schema.

 

Robert heeft samen met de andere mannen van alle gezinnen al het papierwerk voor morgen alvast voorbereid onder begeleiding van Sophie. Hier zitten onder andere papieren bij waar voetafdruk van Yulia en onze handtekening inclusief rode duimafdruk op staan.

Inmiddels is het hier 23.40 uur en Yulia ligt als een prinses te slapen, ze was werkelijk binnen 1 minuut in dromenland.

 

Geloof dat wij dat nu ook maar eens moeten gaan doen (als wij onze ogen van Yulia af kunnen houden), want morgenochtend moeten wij op sjiek naar de Notaris (jawel) en dat programma begint al vroeg.

 

liefs van Robert, Susan en Yulia

 

 

 

 

Dag 6

Dinsdag 04 juli 2006

 

Ni Hão allemaal,

Vandaag moesten we vroeg op (eerste keer het ochtendritueel, dus extra tijd ingebouwd... hahaha....) om om 07.30 uur te ontbijten, en dat was gelukt, dus heel onhandig zijn we (tot nu toe) toch niet! Na het ontbijt zijn Susan en Yulia zijn een beetje aan het spelen en dan komen de eerste kusjes van Yulia aan mama. Eerst een beetje onwennig maar ze doet het echt zelf! Heerlijk....;-)))) Zou ze nu al een beetje aan het wennen zijn aan ons? We hopen het maar; zelf kusjes geven vinden wij iig een goed teken.

 

Om 9.00 uur vertrokken we met de hele groep naar het registratiekantoor. Als dat maar goed gaat dachten we allemaal, want op dezelfde kamer was gisteren de overdracht van de kinderen. Yulia had nergens erg in, maar helaas herkende An Zhou wel de kamer en die wilde ze mooi niet in. Uiteindelijk aan op de arm van mama Mila toch gelukt.

 

Wederom wat formaliteiten, of we blij zijn met Yulia (ja, heel erg blij!! dûh!! stomme vraag), of we haar een goede toekomst zullen geven ..... etc, etc.... ja, jazeker, jahaaaa.... Vervolgens met de bus door naar het kantoor van de Notaris. In de tussentijd was Yulia als een blok op mijn arm in slaap gevallen. Gelukkig was het niet zo warm...... ahum... Dezelfde formaliteiten weer bij de Notaris. Ook vroegen ze daar wat je voor beroep uitoefent en toen ik zei notarieel secretaresse moesten ze daar erg om lachen en was er een soort 'klik' en leek het helemaal goed! Om 11.30 uur waren de formaliteiten (tot zover) afgerond en om 12.00 uur waren we eindelijk terug in het hotel.

 

Eventjes bijkomen van deze drukke ochtend. Op een gegeven moment staat Robert met Yulia op zijn arm voor het raam naar buiten te kijken en zijn ze lekker met elkaar aan het kletsen en is ze Robert zijn gezicht aan het onderzoeken. Dan komt het eerste kusje van Yulia aan Papa, en nog een en nog een en...... oh wat een knuffelkont en wat is papa blij...^_^. Na het middagslaapje lekker weer verder gespeeld nieuwe speeltjes ontdekken, dat is leuk! 

 

Met bijna de hele groep in het Cantonese hotel restaurant gegeten en, zoals echte hollanders dat altijd doen in groepsverband (dat begrijpen die Chinezen echt niet hoor) tafels bij elkaar geschoven en heerlijk gegeten.

 

Het ijs liet eventjes op zich wachten. Er was keus tussen vanille, aardbeien en sinaasappel. Ach doe alle smaken maar zeiden we bijna met z'n allen in koor. Vervolgens kwam de cheffin melden dat er toch geen sinaasappel ijs was en vijf minuten later kwam ze nog een keer en bleek er wel sinaasappel maar geen aardbeien te zijn..... och wat maakt het allemaal uit, zij lol en wij ook.... hahaha.

 

En zo ging deze dag ook weer voorbij.

 

Morgen een rustige dag voor onszelf maar nu eerst slapie maken.

 

 

 

 

 

 

Dag 7

Woensdag 05 juli 2006

 

Lieve allemaal,

Vandaag hebben wij Yulia pas 2,5 dag bij ons, maar het lijkt al veel meer..... Het is zo'n heerlijk lief, makkelijk meisje, echt ongelooflijk dat zij onze dochter mag zijn...;-)) Die rode draad heeft goed zijn werk gedaan.

 

Deze dag hebben wij niet al te veel gedaan. We zijn na het ontbijt naar een warenhuis geweest waar we schoentjes en een jurkje voor Yulia hebben gekocht. Tijdens het shoppen kwamen we Mila, Roger en An Zhou tegen en hebben we ff geluncht bij KFC. Daar begon Yulia een beetje hangerig te worden dus het werd een echte hele snelle 'fast food' hap om weer gauw naar het hotel terug te kunnen gaan. We proberen een beetje het ritme van Yulia aan te houden zoals ons is doorgegeven. Dat lijkt op dit moment niet op alle punten te kloppen, maar het is natuurlijk ook niet niks wat deze dame afgelopen dagen heeft meegemaakt. Wildvreemde mensen die ineens dag en nacht bij haar zijn, het zal je maar gebeuren.... Langzaamaan wennen en vooralsnog zijn wij, voor ons gevoel, al een beetje op de goede weg.

 

Verder hebben wij vooral genoten van elkaar.

 

Tot morgen.

XXX Robert, Suus en Yulia

 

 

 

 

Dag 8

Donderdag 06 juli 2006

 

Lekkere rustige dag gehad vandaag, ontspannen ontbeten en daarna terug naar de kamer. Yulia slaapt nog een half uurtje tussen 09:30 en 10:00. Daarna wilden we gaan zwemmen in het buitenbad bij het hotel. Wij gingen, nadat Robert de longen uit z'n lijf had geblazen op Yulia haar zwembandje, bepakt en bezakt naar beneden voor een verfrissende duik en Yulia haar eerste zwemles. Komt er ineens een Chinese badmeester aan die druk gebarend en in vloeiend Chinees probeerde uit te leggen dat het zwembad pas om 12:00 open ging :-(((((((het was toen 11:05). Even terug naar het hotel waar we Monique en Mick tegenkwamen want zij waren ook op weg naar het zwembad. Uiteindelijk lekker met z'n vieren op de gang staan kletsen, het werd zo snel 12:00. Yulia is een echte waterrat, ze vindt het helemaal geweldig.

 

's middags moest Robert met de mannen naar de notaris en de bank om nog aan wat administratieve en financiele verplichtingen te voldoen, dit verliep allemaal zonder problemen.

 

's Avonds lekker in het hotel buffetrestaurant gegeten en Yulia proeft overal rustig van mee. (wat wij haar geven dan)

 

Susan ging nog even met Annelies naar de grote supermarkt om een leuke attentie voor Sophie te kopen, zij heeft er echt alles aan gedaan om ons hier maximale tijd met de kinderen te geven. Het is echt een verademing om zo iemand als begeleidster te hebben.

Groetjes en XXX van Suus, Robert en kleine Yulia.

 

 

Dag 9

Vrijdag 07 juli 2006

 

Vandaag is alweer de laatste volle dag dat wij in Nanning, Guangxi, zullen verblijven...... de tijd vliegt voorbij. Gelukkig ook maar, want wij kijken er naar uit om weer naar huis te gaan. 

 

Vanochtend hadden we om 10:00 met de hele groep afgesproken om een excursie met een bus naar het platteland te maken. Het werd een zeer mooie maar ook warme, klamme excursie. We bezochten Yiling village, op zo'n 40 minuten buiten Nanning. Dit is een boerendorpje waar men leeft van de veeteelt en het verbouwen van rijst en mais. Daar liepen we dan, als echte toeristen door dit arme dorp; wat een rijkdom hebben wij dan.

 

's Middags nog even met Roger naar de supermarkt geweest om een mooie Chinese pot te kopen waar de grond in kan die we gekregen hebben van de directrice van het Childrens Wellfare Institute in Pingnan, als aandenken voor Yulia.

 

's Avonds hebben wij met de groep Sophie mee uit eten genomen. Tijdens het diner kregen we van haar de Chinese paspoorten van de kinderen. Tegen het einde van het diner heeft Robert, in zijn hoedanigheid als groepsleider, Sophie de kado's gegeven en een korte speech gehouden, ze werd er helemaal blij verlegen van.

 

Yulia is echt een heel lief meisje. Op veel momenten van de dag krijgen worden wij getrakteerd op kusjes en schaterlachjes van haar. Zoals we al eerder zeiden, ze eet echt alles, als het ff kan! 

 

Om 20:30 moest Robert met de andere mannen nog eenmaal naar Sophie om de hele papierwinkel voor Beijing in orde te maken. 1 envelop voor het Chinese ministerie van Buitenlandse zaken en 1 voor de Nederlandse ambassade.

 

Morgenmiddag om 12:00 vertrekt het vliegtuig richting Beijing, een stapje dichterbij de terugreis naar Nederland, maar eerst nog "ff" de koffers pakken.....tot morgen, papa Robert, mama Suus en Yulia.

 

 

 

 

 

Dag 10

Zaterdag 08 juli 2006

 

Vandaag wordt het Yulia's luchtdoop, we vliegen terug naar Beijing. We hadden gelukkig de tijd 's ochtends omdat het vliegtuig van Air China om 12:00 vertrok. Aangezien het vliegveld van Nanning best klein is gaat het inchecken en doorlopen naar de gate heel snel. Het instappen, voor het eerst met Yulia, ging goed. Alleen die handbagage hé, mama moest Yulia dragen samen met 1 tas en pakezel papa droeg de rest van de handbagage (rolkoffer, rugzak met voeding en speelgoed en de laptoptas). Toen we eenmaal zaten liet Yulia  het allemaal heel gelaten over zich heen komen, zat wat te brabbelen en lekker te spelen. De start ging ook nog goed maar toen werd het haar allemaal teveel, krijsen, op niet één manier willen zitten, afzetten met de benen, niets willen vasthouden.........en daar zit je dan, ehhhhhhhh, Susan begon maar met het neurieen van slaap kindje slaap, hielp ook niet. Uiteindelijk bood een pilletje van Annelies en Peter de oplossing. Het duurde even voordat het begon te werken maar uiteindelijk werd ze rustig. Susan probeerde haar te laten slapen met 'slaap kindje slaap', omdat we dit heel vaak zingen voor het slapen gaan. Dan begint madammeke het, op haar eigen manier, gewoon mee te brabbelen. Vlak voor de landing had ze het nog even op haar heupen, wederom krijsen, uiteindelijk viel ze toch in slaap en heeft van de landing niets mee gekregen.

 

Na aankomst zagen we ook de rest van de groep weer, die waren ook net aangekomen vanuit de andere provincie. Bezweet kwamen we in het hotel aan, snel even opgefrist en naar de Carrefour supermarkt gegaan voor wat boodschappen.

 

Om Yulia niet nog meer nieuwe indrukken op te laten doen, besloten we om maar wat roomservice te bestellen. De dag was al met al aardig vermoeiend.

 

Groetjes,
Susan, Robert en Yulia

 

Ps. 1. het uploaden van foto's lijkt niet altijd te lukken; we zullen het blijven proberen en anders zullen we ze uploaden als we terug in Nederland zijn. 

Ps. 2. dank jullie wel voor alle reacties die wij tot nu toe mochten ontvangen via het gastenboek. blijf dit vooral doen, we vinden het heerlijk om te lezen.....

 

 

 

 

Dag 11

Zondag 09 juli 2006

 

Ni hão allemaal,

Vanmorgen zijn wij iets later gaan ontbijten, ff wat rustiger op gang komen na die zware dag van gisteren.

 

Om 10.30 hebben wij afgesproken om met een aantal mensen naar de 'Weekend Market' te gaan. Dit is een rommelmarkt waar o.a. 'antieke' spulletjes worden verkocht. Echter, zoals iedereen weet, wordt in China veel nagemaakt, dus al het 'antiek' is vaak niet zo antiek als je zou denken. Goed oppassen dus als we iets zouden willen kopen en uiteraard goed afdingen. Omdat Yulia haar ochtend-nap had gemist heeft ze deze ingehaald in de buggy op de rommelmarkt. Ze slaapt echt overal doorheen, ze is dan ook veel lawaai gewend door het tehuis. We hebben uiteraard wat souvenirs gekocht. Toen gingen wij met de taxi, na eerst te hebben onderhandeld over de prijs met een taxi-chauffeur en toen vervolgens een andere taxi genomen aangezien de eerste taxi ons een beetje teveel wilde laten betalen, terug naar het hotel. Onderweg schrokken wij nog heel erg. We dachten dat we de video camera in de andere taxi hadden laten liggen, dus het zweet brak ons uit!!!!! Het zou toch niet......, die vinden we nooit meer terug als dat zo zou zijn. Maar nee, gelukkig lag hij gewoon te liggen op de autovloer tussen Robert zijn voeten...... hééél wat zuchten van verlichting volgden. Dit alles kwam natuurlijk door het zenuwachtige gedoe met onderhandelen met de taxi chauffeurs!

 

Vervolgens hebben wij op de kamer geluncht (Yulia had al een fles melk op en rijstkoekjes) en daarna herkenden wij Yulia eventjes niet meer....... Ze ging echt helemaal door het lint. Aangezien ze behoorlijk verkouden is dachten wij, o jee, ze zou toch geen voorhoofdholte of bijholte ontsteking hebben oid.... ja, je gaat echt vanalles denken en proberen haar te troosten...... Uiteindelijk maar een fles melk gemaakt, die dronk ze hééél erg gretig op en daarna nog een halve! Sufferds die wij waren, ze had 'gewoon' honger.... sorry Yulia, het zal ons niet meer gebeuren:((( Daarna ook nog haar middagslaapje overgeslagen (ze wilde écht niet slapen.....). De rest van de dag is zij niet echt in haar hummetje geweest, hopelijk morgen beter.

 

Tijdens het eten 's-avonds lag zij uiteindelijk in haar buggy te slapen.... doodop was ze natuurlijk. Terug op de kamer lekker gebadderd, vervolgens een papfles en toen proberen naar bed te doen; helaas was dit vandaag makkelijker gezegd dan gedaan. Yulia wilde dus weer niet slapen; wat een gevecht tegen de slaap! Uiteindelijk viel zij, nadat wij haar gewoon in haar bedje hadden gezet en ons zelf ook slapend hielden, om 22.30 uur in slaap..... pfff. Wij zijn ondertussen ook bekaf dus mensen, wij gaan lekker slapen en morgen gezond weer op....;-)))!!!

 

liefs,
papa Robert, mama Susan en Yulia.

 

 

 

 

 

Dag 12

Maandag 10 juli 2006

 

Vandaag was een vrije dag en aangezien het weer vandaag niet al te best was besloten we maar om te gaan shoppen, indoor wel te verstaan. Achteraf bleek dit geen verkeerde keuze geweest. Tijdens ons indoor shop festijn was het blijkbaar echt noodweer geweest want het heeft keihard geregend, giga plassen in de straten van Beijing. Maarrrrr shoppen gaat hier goed, je moet het afding spelletje alleen wel goed door hebben. Als je voor iets gaat wordt je door de verkoper ingeschat op je draagkracht. Je moet dus teveel betalen. Ze willen je maar al te graag uit de tent lokken om zelf een bedrag te noemen. Onze/de tactiek is om de verkoper eerst te laten zakken met z'n vraagprijs en als dat dan "naar je zin" is neem je daar ongeveer 1/4 of 1/3 van. Meestal werkt dit vrij goed, als ze echt boos worden of echt niet naar jouw prijs toe willen weet je dat je echt te laag zat, maar geen nood, 6 stappen verder zit een andere shop met nagenoeg dezelfde artikelen, nieuwe ronde, nieuwe kansen zullen we maar zeggen.

 

Dus veel leuke dingetjes met name voor Yulia geshopt en voor onszelf natuurlijk ook een beetje. Aan het einde van de shoptrip gelijk maar even een extra koffer gekocht, want met onze nieuwe aanwinsten erbij gaan onze twee, uit Nederland meegenomen koffers, echt niet dicht.

 

Yulia is soms echt een beetje hangerig en huilt snel als er iets niet naar haar zin gaat. Is natuurlijk ook weer niet zo vreemd, want haar hele wereld staat ondersteboven. Alles is anders en overmorgen gaan we voor de 2e keer binnen 1 week vliegen en ligt ze voor de 3e keer binnen 2 weken in een ander bed in totaal nieuwe omgevingen waar ze elke keer weer haar draai moet vinden. De laatste is natuurlijk de belangrijkste want dat wordt haar veilige thuishaven, waar we een ritme, dat we nu nog niet echt te pakken  hebben zullen moeten doorvoeren..... 

 

Doegie, Robert, Suus en Yulia ;-)

 

PS. André nog gefeliciteerd met je verjaardag!!! (bijna) helemaal vergeten, maar dat vergeef je ons vast wel deze keer...^_^

 

 

Dag 13

Dinsdag 11 juli 2006

 

Lieve allemaal,

Yulia werd vandaag heel vrolijk wakker (misschien al een beetje herkenning bij het wakker worden??), dus dat is dan al een heel goed begin van de dag...:-)))

 

Wederom een vrije dag, het weer was nu echter stukken beter dus was de tijd rijp voor een toeristische uitspatting naast het shoppen, wat je eigenlijk ook wel een toeristische uitspatting kunt noemen. Eerst naar de Silk Market geweest, wat een verschil met de Yashow Market (vroegere New Market, voor ingewijden) van gisteren. Je kunt echt nergens langs lopen of je wordt 'aangesproken' door aan je armen en handen trekkende mensen die maar al te graag iets aan je willen verkopen. We hebben deze ochtend geloof ik wel 185 nieuwe "best friends" erbij gekregen. In het begin kun je er nog wel tegen, maar op een gegeven ogenblik begint het te irriteren en kun je maar beter vertrekken. (hebben we dus ook gedaan)

 

's-middags teruggegaan naar de New Market waar Susan iets moois voor zichzelf heeft laten maken wat zij moest passen...... Tja, wat dat is houd ik nog eventjes geheim, hahahaha...... Verder nog wat andere dingetjes geshopt en toen in de taxi gestapt om naar het Tian An Men Square (Plein van de Hemelse Vrede) te gaan. Wat is dat immens groot zeg! en wat was het druk, hoewel het in het weekend nog wel drukker zal zijn. Hier is ook het Mausoleum waar Mao ligt opgebaart. We zijn helaas niet naar binnen geweest in her Mausoleum en de Verboden Stad. Daar hadden wij geen tijd meer voor, want het einde van de middag naderde rap. Ooit zal dat er nog van komen. In de avondspits terug naar het Hotel en in de taxi moesten wij Yulia flink entertainen, want de hele dag in de buggy zitten en dan ook nog shoppen en in taxi's zitten vindt ze maar niets... maar ja, dat is natuurlijk logisch want ze krijgt op deze manier natuurlijk weinig beweging en zelf spelen is er dan ook niet bij......

sorry schat:-(( we zullen het thuis allemaal inhalen dat spelen en bewegen.

 

Heerlijk gegeten met Mila, Roger (die vandaag jarig was) en An Zhou. Yulia had het daar echt niet naar haar zin en je weet dan echt ff niet wat je moet doen. Ik (Suus) stond echt op het punt om in de taxi te stappen om terug te gaan naar het hotel, maar toen kwam de kinderstoel vrij en ging het een stuk beter met haar en dus ook met mij.Nou dat was het weer voor vandaag, morgen weer een leuke geplande dag voor de boeg, maar dat lezen jullie dan wel.....doegdoeg

 

PS. we hebben nu ook eindelijk de foto's vanaf dag 6 kunnen uploaden, gauw kijken dus!!!!

 

 

 

 

 

 

 

Dag 14

Woensdag 12 juli 2006

 

Hallo allemaal, het laatste berichtje vanuit Beijing, we komen er aan. Het is mooi geweest hier, alle formaliteiten in China zijn gedaan. We kijken er zo naar uit om jullie allemaal weer in levende lijve te kunnen zien.

 

Vanochtend zijn we met bijna de hele groep naar een Hutong (oude wijk) in Beijing geweest. Met de bus ernaar toe en in de Hutong verder met de fietstaxi, erg leuk. Een echt rustpunt in het hectische Beijing, je waant je er absoluut niet in een wereldstad.

 

Onderweg meerdere malen gestopt en uitgestapt om van alles en nog wat te bekijken, waaronder een traditionele dans, een schooltje voor dove kinderen en binnenkijken bij een familie.

 

Vanavond met de hele groep buiten in de hoteltuin een BBQ gehouden, erg lekker en leuk, ook voor de kinderen, ze konden lekker spelen in het gras en lekker ravotten.

 

Morgenochtend om 09:45 (03:45 in Nederland) verzamelen we in de lobby om daarna om 10:00 naar het vliegveld te vertrekken. Dan volgt de vlucht van Beijing naar Amsterdam met de CZ0345, verwachtte aankomstijd op Schiphol is 17:55.

 

Tot dan!

 

Via deze weg willen we ook iedereen nog bedanken die tijdens deze onvergetelijke reis een berichtje in ons gastenboek hebben geschreven, het lezen van het gastenboek was iets waar we dagelijks naar uitkeken.

Liefs, Susan, Robert en Yulia.

 

 

 

 

 

 

 

Dag 15

Donderdag 13 juli 2006

 

We komen eindelijk naar huis, we vertrekken vandaag om 13:55 (Chinese tijd) met de CZ0345 en hopen dan om 17:55 (Nederlandse tijd) aan te komen op Schiphol.

 

Hier dan eindelijk een update vanaf vandaag!!!

Om 8.30 uur moesten de koffers buiten de hotelkamer worden gezet, zodat die konden worden opgehaald en alvast in de bus konden worden geladen. Het is één koffer meer geworden dan op de heenreis....;-)))

 

9.45 uur: Met de hele groep verzameld in de hal van het hotel om nog wat laatste groepsfoto's te maken. De hotel-boys hadden het maar druk met al die fotocamera's dus er moeten er zeker wel een aantal zijn gelukt!

 

10.00 uur: De bus in op weg naar het vliegveld van Beijing, onderweg nog eventjes een emotioneel moment, want Pheby zong een Chinees wiegeliedje (dit hebben wij vastgelegd op de filmcamera) wat meestal door moeders in China aan hun kind wordt voorgezongen. Zucht....We moesten eventjes wachten op het vliegveld alvorens er kon worden ingecheckt, aangezien we 3 kwartier te vroeg aanwezig waren. Eindelijk, inchecken; de vlucht bleek niet vol te zitten, dus onze mede-groepsreizigers gaven al aan dat ze een extra stoel hadden gekregen..... wij dus ook proberen en ja hoor, ook een extra stoel! Was erg prettig..;-)). We hadden zowiezo al luxere stoelen aangezien wij voor de terugreis naar Amsterdam Pearl-class hadden geboekt. Deze klasse zit tussen economy en business in dus dat betekende dezelfde stoelen als in business class, maar iets minder beenruimte..... altijd beter dan economy met onze Yulia erbij!!

 

De vlucht vertrok op tijd en daar gingen we dan, weg van het geboorteland van Yulia, slik....;-((

 

We zagen erg op tegen de vlucht gezien de ervaring bij de binnenlandse vlucht van Nanning naar Beijing......maar dat was dus niet nodig. Yulia heeft zich echt, gezien haar jonge leeftijd, voorbeeldig gedragen. Waarschijnlijk dachten niet alle medereizigers daar hetzelfde over, maar wij vonden van wel. Yulia heeft weliswaar maar + 2,5 uur geslapen, verder heeft ze heerlijk over ons heen geklauterd, gehangen en gespeeld; gelukkig hadden wij dus een extra stoel!! hahaha.... Op Schiphol hebben wij (gelukkig) eerst van de hele groep afscheid genomen, want dat zou er naderhand niet meer van zijn gekomen. Een hele leuke groep, die wij zeker nog in de toekomst meer zullen zien, iig bij reunies....

 

De aankomst op Schiphol was geweldig!!! Opa's en oma's, ooms en tantes, neefjes en nichtje en vrienden, ze stonden ons allemaal op te wachten, tranen van geluk voor en door iedereen....... echt een fantastisch onthaal om nooit te vergeten. Dank jullie wel!!! Op het moment dat ik dit typ krijg ik (Suus) er weer een brok van in mijn keel....

 

Dan stappen wij in de auto, waar het kinderstoeltje gelukkig al voor vertrek naar China in de auto is geplaatst, en (tante) Lies rijdt ons. We komen thuis, waar de familie reeds is gearriveerd en daar treffen wij een compleet versierde oprit aan met slingers met foto's en ballonnen, een met hedera versierde toog met mooi bord met opdruk "Welkom Thuis Yulia" gemaakt door Opa Henk en Opa Piet en Oma Cocky staan met een spandoek met daarop "Papa, Mama en Yulia Brink, Welkom Thuis!" en last but not least de Chinese vlag.

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yulia               Quin

   

Chinakids